20 เมษายน
...วันนี้ตื่นนอนกัน 7 โมงกว่าๆ เช่นเคย รีบอาบน้ำแต่งตัว ....
....เพื่อ....เพื่อ.....เพื่อ...จะเตรียมตัวกลับ...!!!!
....เมื่อวานคุยกับนังเจ็บฟรีกะเจโลว่าจะอยู่ต่อหรือว่าจะกลับ.....
...นังสองเพื่อนสาวของเมลหลีตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า....
.........กลับ....!!!!!
....ฮ่ะ....นี่หล่อนทั้งสองจะไม่ใช้เวลาตัดสินใจสักนิ๊สสสเลยเหรอฮ่ะ....
.
.
.
.
.
...เมื่อมติเสียงข้างมากว่ากลับ...เมลหลีก็เลยต้องจำใจกลับด้วย...
....จริงๆแล้วก่อนหน้านี้แม่สองสาวเพื่อนซี้ของเมลหลีชีบอกว่า...
...ทริปนี้จะเริ่ม 18 - 21 เมษายน...
....เมลหลีก็เลยนึกว่าพวกเราจะไปค้างที่เกาะหลีเป๊ะ 3 คืน แล้วกลับเช้าวันที่ 21..
.....เลยวางแพลนไว้ว่าวันนี้จะต้องไปดำน้ำอีกนึงวัน....
....แต่เมื่อเสียงข้างมากอยากกลับ....งั้นเมลหลีกลับก็ได้ฮ่ะ..!!!...
.
.
.
.
.
...หลังจากแต่งองค์ทรงเครื่องกันเรียบร้อยแล้วพวกเราก็เก็บข้าวของแพ็คกระเป๋า..
แล้วออกไปทานอาหารเช้าที่รีสอร์ท...
....พอออกมาถึงร้านอาหารพวกเมลหลีก็เจอกับแก๊งปลาวาลแม่ลูกอ่อน....
...ชีส่งเสียงเมาท์แปร๋น..ๆ...ไม่หยุดไม่หย่อน.....
....เมลหลีเลยว่าจะส่งนังเจ็บฟรีเข้าไปฮูมแปร๋นนนนนนนให้พวกนั้นเงียบซะหน่อย...
....แต่นังเจ็บฟรีกลับไปยิ้มให้เค๊าซะงั้น....
.
.
.
.
.
หลังจากทานอาหารเช้าเรียบร้อยแล้วพวกเราก็รีบเดินไปที่ชายหาดเพื่อรอสปีดโบ๊ดมารับ..
....วันนี้ดีหน่อยที่ไม่ต้องรอนาน ....
....เพราะเรือสปีดโบ๊ทมารับเกือบถึงหน้าหาด..
....แต่ยังไงพวกเราก็ต้องนั่งเรือหางยาวชาวบ้านเพื่อไปขึ้นสปีดโบ๊ทอยู่ดี....
.
 .
..
เมื่อทุกคนมาครบแล้วสปีดโบ๊ทก็เริ่มแล่นออกจากเกาะหลีเป๊ะ....
เพื่อส่งเราที่ท่าเรือปากบารา...
.
.
.
.
....มาหลีเป๊ะคราวนี้เมลหลีรู้สึกว่ายังชื่นชมกับความงามของโลกใต้น้ำไม่จุใจสักเท่าไร...
..จริงๆ เมลหลีอยากไปดำน้ำให้ครบทุกจุดทั้งรอบในและรอบนอก..
..แต่ไม่เป็นไรไว้ถ้ามีโอกาศเมลหลีจะต้องกลับมาที่นี่อีกแน่...
.........แต่วันนี้ต้องกลับก่อนนะ..........
......บ๊าย...บาย...น้องนีโม......
..............บ๊าย...บาย......เกาะหลีเป๊ะ...........
.....เมื่อเรือมาเทียบท่าแล้วพวกเราก็รีบไปซื้อตั๋วรถตู้เพื่อกลับไปหาดใหญ่..
.....ตั๋วรถตู้ราคา 120 แต่ถ้าเป็นชาวต่างชาติราคา 150 ...
...รออยู่แป๊ปนึงป้าคนขายตั๋วก็บอกให้เราไปขึ้นรถสองแถว ( แค๊ปหน้า )...
..เมลหลีเลยงงว่าไหนบอกว่ารถตู้ ไหงกลายเป็นรถสองแถวไปได้...
....แล้วความสงสัยของเมลหลีก็หมดลงเมื่อรถสองแถวมาจอดส่งเราให้ขึ้นรถตู้ต่อ...
...เจโลเลยลองถามคนแถวนั้นว่าค่ารถตู้จากสตูลไปหาดใหญ่ราคาเท่าไร...
...แล้วก็ได้คำตอบว่าจริงๆค่ารถแค่ 90 เท่านั้น....
....สรุปยายป้าขายตั๋วกินค่าหัวคิวตั้ง 40 บาทแน๊ะ.....
.
.
.
...เมื่อถึงหาดใหญ่เรียบร้อยแล้ว เราก็เดินเตรดแตร่หาข้าวรับประทานแล้วก็เดินเล่น...
...แล้วนังเจ็บฟรีก็เมาท์ให้ฟังว่า คืนแรกที่ไปนอนที่หลีเป๊ะห้อง 23 ...
..ชีฝันฮ่ะ....ฝันว่าเห็นผู้หญิงโดนข่มขืนแล้วถูกฆ่าตายในห้องนั้น...
....เมลหลีก็เลยบอกว่าฉันว่าแล้วเชียวว่าห้องนี้มันแปลก..ๆ....
..เพราะวันแรกที่เข้าไปเมลหลีหาที่แขวนกางเกง แต่แล้วเมลหลีก็ไปเจอกับ..
..เสาที่อยู่มุมห้องถูกตอกตะปูแล้วผูกด้วยด้ายสีขาวเหมือนสายสิน..
..เมลหลียังเปรยออกมาเล่นๆว่าห้องนี้มีสายสินด้วย แต่ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไร...
....เมลหลีจำได้ว่าคืนที่สองก่อนที่เราจะกลับ เมหลีก็ฝันเหมือนกัน..
.แต่ฝันว่าเมลหลีกำลังช่วยใครกรวดน้ำทำบุญอะไรสักอย่างเนี่ยแหละ..
...พอเล่าให้นังสองคนนั่นฟังเลยต่างตนต่างเชื่อว่าสิ่งที่นังเจ็บฟรีฝันอาจจะเป็นจริง...
....พวกเราเลยทำบุญโดยการบริจาคเงินให้กับขอทาน....
....และเมลหลีก็ไม่ลืมที่จะแผ่ส่วนกุศลไปให้ผูหญิงคนนั้นด้วย....
.
.
.
.
เกือบ 1 ทุ่มรถบัสที่จะพาพวกเรากลับมาเลเซียก็มาถึง พววกเราเลยรีบขนสัมภาระ
..ไปขึ้นรถ แล้วก็เตรียมตัวหลับยาวจนถึง KL
|
. 
